۰
(۰)

اهمیت استفاده از سرب در صنعت از یک سو و خطرات بهداشتی و زیست‌محیطی آن از سوی دیگر، موجب توجه جامعه جهانی به چگونگی مدیریت صحیح زیست‌محیطی بازیافت باتری‌‌های سربی اسیدی شده است. براساس دستورهای اجرایی فنی کنوانسیون بازل، فرآیند بازیافت متشکل از ۳ مرحله شکستن باتری‌ها، احیای سرب و تصفیه سرب است. در فرآیند مدرن شکستن باتری‌‌های فرسوده، تماس انسان به‌طور معمول تا حد امکان کاهش یافته است و این باتری‌ها به وسیله دستگاه خردکننده به قطعات کوچک تبدیل می‌شوند. این قطعات براساس خصوصیات چگالی و مکانیسم‌‌های هیدرولیک در ۳ لایه تفکیک می‌شوند‌‌؛ اول، قطعات سبک نظیر پلاستیک‌ها، دوم اکسید سرب و سولفات‌ها و سوم لایه سنگین صفحات سربی و اتصال دهنده هاست. پس از مراحل تفکیک، لایه آلی مورد تفکیک بیش تری قرار می‌گیرد و پسماند‌‌های پلی پروپیلن (مواد آلی سبک) و جداکننده‌ها و ابونیت (مواد آلی سنگین) از هم جدا می‌شوند. سپس مواد آلی سبک به منظور زدودن باقی‌مانده اکسید‌‌های سرب شستشو می‌یابند و به قطعات کوچک برای مصارف آینده آسیاب می‌شوند‌‌؛ ولی ابونیت و جداگرها به همان شکل انبار می‌شوند. اگر شکستن مکانیکی باتری‌ها به هر دلیلی امکان‌پذیر نباشد، روش ایمن آماده‌سازی آن برای ذوب شامل سوراخ کردن و تخلیه الکترولیت و تصفیه آن، جدا کردن صفحات و جداگر‌‌های باتری با اره دوار با استفاده از تجهیزات حفاظتی، فرستادن صفحات و شبکه‌ها همراه با قسمت بالای باتری به ذوب‌کننده و بازگشت باتری به کارخانه سازنده برای مصرف مجدد آن‌ها صورت می‌گیرد. در مرحله دوم، احیای سرب صورت می‌گیرد و در مرحله سوم سرب تصفیه می‌شود. در این مرحله در صورتی که عملیات کارگاه ذوب تنها محدود به ترکیب احیا باشد، آنچه تولید می‌کند به عنوان سرب سخت یا آنتیموان شناخته می‌شود و اگر هدف تولید سرب خالص باشد، شمش سرب خام باید یک مرحله تصفیه را نیز با هدف فرآیند تصفیه و زدودن تقریباً همه مس، آنتیموان، آرسنیک و قلع متحمل شود. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد امروزه حدود ۶۰ درصد کل تولید سرب تصفیه شده از معادن سرب تأمین و ۴۰ درصد باقی‌مانده از بازیافت قراضه‌ها و سرباره‌های باتری‌‌های فرسوده حاصل می‌شود. این مسأله در سراسر دنیا یکی از منابع مهم دستیابی به سرب خالص است. هم‌اکنون بازیافت این باتری‌ها در کشور بیش‌تر به روش سنتی و در کنار اوراقچی‌‌های حرفه‌ای خودروها صورت می‌گیرد.

94 1024x592 چگونگی بازیافت باتری

باتری‌‌های سربی اسیدی
بررسی‌ها نشان می‌دهد این باتری‌ها از طریق انجام همزمان چندین واکنش شیمیایی، انرژی الکتریکی لازم را فراهم می‌کنند. هنگامی که یک باتری به‌تدریج تخلیه می‌شود، غلظت اسید سولفوریک و به دنبال آن سرعت واکنش‌ها کاهش می‌یابد. براساس تحقیقات دفتر بررسی آلودگی آّب و خاک سازمان حفاظت محیط‌زیست، باتری‌ها می‌توانند به دفعات شارژ و مجدد بهره‌برداری شوند، ولی شارژ و تخلیه مکرر آن‌ها موجب می‌شود صفحات آن‌ها که از جنس اکسید سرب هستند، به تدریج به سولفات سرب آلوده شوند که موجب کاهش و بالاخره توقف واکنش‌ها می‌شود. هم‌چنین لایه‌ای نیز شامل سولفات سرب، اکسید سرب و سرب فلزی در کف باتری انباشته می‌شود، که در این هنگام باتری دیگر قابلیت شارژ شدن را از دست داده و به بالاترین حد آلودگی رسیده است، این باتری دیگر فرسوده است و کارآیی لازم را ندارد و برای بازیافت آماده است. باتری‌ها دارای محتوای فلزی به ویژه مقدار زیادی سرب هستند که لازم است همراه با دیگر فلزات موجود در آن‌ها نظیر قلع، آنتیموان، آرسنیک و مواد آلی نظیر پلی پروپیلن مورد بازیافت قرار گرفته و مجدد وارد چرخه صنعت شوند. این فرآیند صورت اعمال نشدن کنترل مناسب می‌توانند برای محیط‌زیست و سلامت بشر خطرناک باشند.

نظر شما در مورد این مقاله چیست؟

بین ۱ تا ۵ ستاره نمره دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonتماس با ما
error: Content is protected !!